Please follow and like us:
Сите мои пријатели се венчаа, имаа деца и со време - не знам кој кому му станал повеќе досаден. Јас наполнив 33 години и веќе стана невозможно да се најде некој „нормален“.
Мојот совршен живот ме чека зад аголот. Кога ќе положи: испит, дипломиран, магистратура. Кога ќе помине: професионална пракса и чекање во бирото, еве како се вработувам. Кога работната недела ќе заврши и ќе пристигне тој болен петок, кој ќе ми ја стисне половината и ќе го стутка до непрепознатливост, така што почнува да изгледа како вкочанет вторник и беше среда на мамурлак. Мојот живот е извадок од германски каталози на деведесеттите години, насмеани девојки во свилени ноќници, завеси со ќошиња и мажи кои носат мустаќи.
Денес, соништата се претворија во трендови на Инстаграм, сите личат едни на други. Што мислат овие жени - кога ќе сонуваат за подобар живот ако веќе го живеат?!
- Кажи ми, дали секогаш пишуваш толку долги пораки? - осветлено на екранот.
Да бев хероина на роман, од другата страна на екранот, ќе бев заносен млад човек кој го чекаше ова цел живот. Наместо тоа, веројатно повторно ме погоди некој лудак што бараше комбинација на оган (каков израз, господа, со некој емоционален закон треба да се забрани!).
Порано губев време, се допишував со недели, манијачно се заубував во буквите на екранот и се тресев од радост секој пат кога ќе добијам: добро утро, добра ноќ, чудо, ви посакувам одличен ден. Но, дури и првиот состанок или договарање друг состанок би било фијаско. Се клечам малку зад чинија сладолед или тепсија со гибаница, повторно го чувствувам ‘ајд’ Јово.
Не бркав брак, но не сакав ниту да се држам за раце и да лежам на тревата, како што би рекол Бора. Сите мои пријатели се венчаа, имаа деца и со време - не знам кој кому му станал повеќе досаден. Полека престанавме да посетуваме и да се дружиме. Еднаш, на роденденот на децата, се шокирав дека ми се гади од Тиндер и Фејсбук, и дека само мажените луѓе ми испраќаат ласкијални пораки.
Тие веќе не ме поканија на нивните големи и свечени собири.
И тогаш сфатив дека тоа е совршен тест за сите оние „онлајн кандидати“. Или да споменам брак веднаш во првите два дена или да напишам долго и долго есеј за тоа колку сум погрешно разбран и желен за вистинска loveубов. Не беше полесно да се избрка, па… СER.
- Не можеш да го сториш тоа, секој ќе избега со глава што и да е. Не им давате време на луѓето да ве запознаат. Рече сестра ми.
- Која е целта да се запознаеме со него, ако се покаже дека не вреди да се запознае? - истрчав.
Овој траеше долго. Со денови пишував за некои случајни идеи, зборував за моите сестри, како ми е да ги гледам Веселите гробишта во Романија, дали сум слушнал за тоа место или дали луѓето се качуваат на авион и одат на Исланд и кампуваат покрај вулканот.
- Замислете, коментарот на еден дечко што отишол на тој локалитет бил да види за прв пат во животот дека Земјата е жива.
- Сигурно никогаш не шетал низ шумата држејќи нечија рака. Не ви се потребни вулкани за да го почувствувате огнот на животот.
Овој е полуд од мене, си помислив.
- Па, кога зборуваме за огнот и за с that што е жешко - се обидов да бидам смешен - синоќа сонував за Žарко Лаушевиќ. Како нешто да дојде кај татко ми и јас му кажав за неговите книги.
- Дали си сериозен?
- Сериозно, што? Зарем не е дозволено да се сонува Zарко Лаушевиќ?
„Не, ќе помислите дека се шегувам, но ја завршувам неговата втора книга во моментов.
Исклучете го интернетот, исклучете го интернетот! Каде се сетив на сонот да кажам?!
Можеби ме сопнува, за да ме избрка, исто како што го избркав со денови од сандачето. Не можам да поминам низ друг залуден аранжман на уште посупава средба. Thereе има ли некој „нормален“ и оригинален на кого не треба да му цртам с everything?
- Еј, каде отиде? Што вели arkoарко Лаушевиќ?
- Тој вели: може да ја потпише мојата книга, не е проблем, мажот кима со главата и бега од мојата дневна соба.
- Не би избегал.
- Те молам?
- Велам, имам непотпишана копија од книгата на Лаушевиќ, можеби би можеле да земете автограм. Гледам, твоите соништа одат добро.
- Дали предлагате да разменуваме автограми и книги?
- Не, предлагам да разменуваме соништа. Ако утре попладне сте слободни?
Автор: Србијанка Станковиќ / лоламагазин
Please follow and like us: