Please follow and like us:
Желбата на младоженецот беше да му пее Тома Здравковиќ. Како и обично, ′′ кралот ′′ беше на врвот на очекувањата. Сè фасцинираше со својот глас и познатиот шарм, па имаше повеќе слушатели покрај градината, отколку на свадбата.
Кога заврши свадбата, јас и Тома одевме со калдрмата лесно затоа што носев куфер со хармоника. Некаде во близина на кафеана ′′ Три шешири ′′ изненадени сме од вистински пролетен туш. Се преселивме во градината додека дождот не го снема. Имаше едно мало циганче со голема корпа полна со рози под покривот.
Тома знаел и ја прашал:
Зорица ли е, како си помина синоќа?
Беше лошо, многу лошо Томо. Но, вечерта беше убава дури и до лош пазар. Те слушав како пееш и задоволен сум.
Том ги зеде парите од џебот и без зборови ги препрати до нејзината престилка. Зорица му возврати со една прекрасна роза. Вистинското изненадување штотуку следеше. Кога по дождот престана да заминува од Скадарлија, и бидејќи се разделивме затоа што одиме во два различни насоки, Тома ми рече:
Еј, мајсторе, дај ми 100 долари за такси.
Дури тогаш сфатив дека на малата Зорица и даде цел надомест од 700 марки! Не можеше да се изначуди. Ме погледна и ми рече:
И требаат пари, а оваа роза, верувај ми, вреди повеќе од сите пари.
Кога Том се пресели на поубаво место, играв некаде во Швајцарија. Жал ми е што не може да биде на последното збогум на најголемиот боем што шета низ оваа област.
Мојот гитарист ми кажа подоцна. На погребот доминираше еден голем венец од природни рози кој гласеше:
′′ Томо, моето детство те жали “, и го донесе, па веќе девојче, убава ромска Зорица.
Приказната ја раскажа хармоникашот Златко Крстиќ.
Please follow and like us: