Поминаа точно три години откако целиот регион го потресе веста за сообраќајната несреќа во која животот го загубија Шабан Шаулиќ и неговиот музичар Мирсад Кериќ, а неговата вдовица Ружица Кериќ конечно проговори и откри дека е незадоволна од судската одлука во Германија. Нема да запре додека правдата не биде задоволена.
„Знаев дека пресудата нема да биде соодветно донесена и пред судот да одлучи така. Јас и Гоца поднесовме жалба затоа што сакаме се да биде правилно направено и се надеваме дека истрагата ќе започне од други правци: од каде дојде автомобилот, зошто кола купена во Албанија, од каде познанството на Турчин и Албанец, како ќе му ја одземат возачката дозвола која практично ја нема бидејќи ја немал и каде таа тригодишна казна , па и да ја добиеше таа казна, пак ќе одев во Виш суд. И за тоа се жалев. Ми се чини дека судот повеќе беше на страна на обвинетиот бидејќи е германски државјанин со турско потекло“, изјави Ружица за Курир и продолжи со деталите:
„Судењето беше повеќе од смешно, не беше судење, туку циркус. Ме згрози изјавата на некои адвокати кога рекоа дека се задоволни од пресудата. Таа е толку мизерна за два изгубени животи и третиот кој беше физички и психички целосно уништен.
Ниту јас, ниту Гоца не можеме да ги вратиме Шабан или Мирсад, но треба да го имаме тој мир и точно да знаеме што се случило бидејќи има многу нелогичност во целиот случај. Разговарав со Гоца и Боби ( Слободан Боби Стојадиновиќ, кумот на Шабан, кој е единствениот преживеан во несреќата) и се за тоа да се оди понатаму и се да се расчисти, а ние нема да застанеме додека тоа не се случи“.
Таа откри дека нема сила да се појави на суд и да погледне во лицето на лицето кое го уби нејзиниот сопруг.
Не можев да одам на суд поради тага, болест и психичка нестабилност, затоа што ја знаев пресудата, не сакав да влезам во ситуација на сред суд и да поставувам прашања наместо адвокат и да се ставам во непријатна ситуација и да се отежнам психички. „Не сум го ни видел тој човек. Ни син ми не издржа, а емотивно е многу постабилен од мене“, вели Ружица.
„Редовно се слушам со Гоца, како и со Боби. Некоректно беше медиумите да исфрлаат секакви наслови и да алудираат дека сум рекла нешто против нив. Ништо од тоа не кажав и би сакала да се корегира. Гоца и јас ја делиме истата болка, како нашите деца, кои пораснаа заедно. На Боби можеби му е најтешко, бидејќи изгубивме двајца од нив, а Боби го виде сето тоа и го преживеа.
Кериќ се уште не може да се помири со фактот дека нејзиниот сопруг повеќе го нема, но сепак собрала сили барем да се избори за своите деца.
„Јас и Мирсад почнавме да се забавуваме како деца, на 18 години, а се венчавме на 20 години. Поминавме низ се заедно и бевме како едно. Живеевме нормален живот без кавги и никакви пречки. Како деновите оди, па и Илда го кажува истото, секој ден е се потешко“, вели Ружица, додавајќи дека ништо не се сменило во нивниот стан:
„Сè уште живеам во истиот стан. Сите работи на Мирсад, неговиот клавир, клавијатурите што ги имаше со него таа вечер и компјутерот што никогаш повеќе не го вклучив, сè уште се на истото место. Не ги преместувам приватните работи, можеби тоа е лошо, не знам.
Зборувам со психотерапевт кој го ангажирав веднаш по несреќата, пред се поради децата, но најмногу поради ќерка ми, која поголемиот дел од времето го поминуваше со Мирсад. Тешко е, но успеваме некако, таа оди на училиште“, заклучи Ружица.