Денес се навршуваат 15 години од смртта на легендарниот македонски пејач Секула Пупиноски, уметник кој остави неизбришлива трага во македонската народна музика и во срцата на генерации љубители на песната. Неговиот глас, топол, препознатлив и полн со емоција, и денес одекнува како симбол на една епоха која не се заборава.
Роден на 11 јули 1955 година во Охрид, градот на песната и традицијата, Пупиноски уште од најрана возраст покажувал љубов кон музиката. Неговата природна дарба, заедно со посветеноста и искреноста во интерпретацијата, го издигнаа меѓу најпочитуваните и највлијателни изведувачи на македонската народна сцена. Со децении беше дел од музичкиот живот, градејќи кариера исполнета со настапи, фестивали и безвременски песни.
Неговите хитови не беа само песни – тие беа приказни, емоции и спомени вткаени во мелодија. „Врати се бела Марија“, „За една Кристина“, „Моја Наде“, „После долги години“ се само дел од богатото музичко наследство што го остави зад себе. Особено место во неговата кариера има и дуетот „Убава Зарино“, кој го изведе заедно со својот брат Ефто Пупиноски – уште еден значаен глас на македонската фолк-сцена. Овие композиции и денес се пеат на веселби, концерти и семејни собири, сведочејќи за нивната трајна вредност.
Музиката во семејството Пупиноски не била само професија, туку начин на живот. Покрај брат му Ефто, и неговиот син Владо Пупиновски продолжува по музичките стапки, успешно градејќи кариера како саксофонист. Така, љубовта кон музиката продолжува да живее низ генерациите, како жива врска со наследството на Секула.
Пупиноски почина ненадејно на 18 март 2011 година во својот роден Охрид, оставајќи зад себе голема празнина на македонската естрада. Но, како што често се вели за вистинските уметници – тие никогаш навистина не заминуваат. Неговото дело останува, а неговиот глас продолжува да живее преку секоја изведена строфа и секоја емоција што ја буди кај слушателите.
Петнаесет години подоцна, сеќавањето на Секула Пупиноски е сè уште живо. Неговите песни не се само дел од минатото, туку и од сегашноста – тие се дел од идентитетот на македонската музика. Тој останува симбол на искрената интерпретација, на љубовта кон традицијата и на уметноста која допира до душата.
Нека му е вечна слава и благодарност за сè што ѝ подари на македонската песна.